ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਦੀ ਸਰਹੱਦ ਤੋਂ ਸਿਰਫ਼ 7 ਫੁੱਟ ਦੂਰ ਇੱਕ ਮਜਾਰ, ਜਿਥੇ ਦੋਵੇਂ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਕਰਦੇ ਹਨ ਸਿੱਜਦਾ

ਭਾਰਤ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਦੀ ਸਰਹੱਦ ਨੇੜੇ ਪਿੰਡ ਹੈ ਗੁਲਾਬਾ ਭੈਣੀ…ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਦੀ ਸਰਹੱਦ ਤੋਂ ਸਿਰਫ਼ 7 ਫੁੱਟ ਦੂਰ ਪੀਰ ਦੀ ਮਜਾਰ ਹੈ…ਜਿਥੇ ਹਰ ਸਾਲ 18 ਜੂਨ ਨੂੰ ਮੇਲਾ ਲਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਰਹੱਦ ਨੇੜੇ ਹੋਣ ਕਾਰਨ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੇ ਮੱਦੇ ਨਜ਼ਰ ਭਾਵੇਂ ਸੁਰੱਖਿਆ ਸਖਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਮੇਲੇ ਵਿਚ ਭਾਰੀ ਸੰਖਿਆ ਵਿਚ ਲੋਕ ਪੁੱਜਦੇ ਹਨ… ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਪੀਰ ਬਾਬਾ ਰਹਿਮਤ ਅਲੀ ਦੀ ਇਸ ਮਜਾਰ ਤੇ ਮੇਲਾ ਕਾਫ਼ੀ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਹੈ।ਭਾਰਤ ਵਿਭਾਜਨ ਹੋਇਆ ਤਾਂ ਬਾਅਦ ਵਿਚ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਤੋਂ ਵੀ ਕਬੱਡੀ ਅਤੇ ਕੁਸ਼ਤੀ ਦੇਖਿਡਾਰੀ ਮੁਕਾਬਲਿਆਂ ਲਈ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਪਰ 90 ਦੇ ਦਸ਼ਕ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਹ ਮੁਕਾਬਲੇ ਬੰਦ ਹੋ ਗਏ। ਹੁਣ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਮੇਲੇ ਦੀ ਮਾਨਤਾ ਦੀ ਗੱਲ…ਆਖਦੇ ਨੇ ਕਿ ਜਦੋਂ ਸਤਲੁਜ ਦਰਿਆ ਵਿਚ ਹੜ ਆਇਆ ਸੀ ਤਾਂ ਇਹ ਮਜਾਰ ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਡੁੱਬੀ… ਜਦੋਂ ਕਿ ਆਸੇ-ਪਾਸੇ ਤਾਂ ਸਾਰਾ ਇਲਾਕਾ ਹੀ ਖਾਲੀ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ…ਸੱਚ ਹੈ ਜਾਂ ਝੂਠ ਮੇਰਾ ਇਹ ਵਿਸ਼ਾ ਨਹੀ…ਪਰ ਇਹ ਜਰੂਰ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਮੇਲਾ ਦੇਖਣ ਲਈ ਹੁਣ ਵੀ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਤੋਂ ਵੀ ਲੋਕ ਆਉਂਦੇ ਹਨ …ਪਰ ਦੋਵਾਂ ਦੇਸ਼ਾ ਦੇ ਤਨਾਅ ਕਾਰਨ ਕੁੱਝ ਦੂਰੀ ਤੋਂ ਹੀ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਕੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਜਾਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ…ਭਾਰਤ ਵਾਲੇ ਪਾਸੇ ਢੋਲਢ ਮੱਕੇ…ਜਲੇਬੀਆਂ…ਝੂਟੇ ਅਤੇ ਰੋਣਕਾਂ…ਮਤਲਬ ਧਾਰਮਿਕ ਆਸਥਾ ਅਤੇਮੇਲ ਮਿਲਾਪ

भारत पाक सरहद से सिर्फ 7 फीट दूर मेला, जहां दोनों देशों के लोग करते हैं सिजदा

फाजिल्का की अंतिम छोर पर बसे गांव गुलाबा भैणी में स्थित एक मजार भी भारत पाक के रिश्तों को मजबूत कर रही है। यह मजार भारत-पाक अंतर्राष्ट्रीय सरहद की जीरो लाइन पर स्थित है। जहां हर साल 17 या 18 जून को मेला लगाया गया। जिसमें भारतीय श्रद्धालुओं के अलावा पाक श्रद्धालु भी पहुंचते हैं और उन्होंने पीर बाबा की मजार पर माथा टेकते हैं। यह मेला दोनों देशों के लोगों को निकट लाता है। भारत-पाक की पुरानी संस्कृतिक विरासत का प्रतीक दोनों देशों में शांति का संदेश देता है। बात 1965 की है जब भारत-पाक के बीच युद्ध हुआ तो युद्ध के बाद अन्य गांवों से अपनी जगह छोडक़र आए ग्रामीणों ने गांव गुलाबा भैणी बसा लिया। गुलाबा भैणी के एक ओर (सरहद की तरफ) भारतीय सेना की ओर से तारबंदी की गई है। तारबंदी के पार बाबा रहमत अली की मजार है। मजार के सेवादार बलबीर सिंह बताते हैं कि 90 के दशक से पहले इस मजार पर पाक की ओर से हजारों की तादाद में श्रद्धालु माथा टेकने के लिए आते थे और दोनों देशों के पहलवानों के बीच कुश्ती और कबड्डी के अलावा अन्य खेल मुकाबले भी होते थे, लेकिन जब 90 के दशक में तारबंदी की गई तो यह मुकाबले बंद करवा दिए गए। यह भी बताते हैं कि एक बार सतलुज दरिया में काफी बाढ़ आई थी और पानी अन्य गांवों तक पहुंच गया, लेकिन मजार नहीं डूब सकी। चलो खैर, मान्यता जो भी हो, मेला तो मेला है जो दोनों देशों में प्यार का संदेश देता है।